Infancia, Comunicación, Consumo

Comunico a todo aquel que non teña constancia, que resulta ben duro non ser moi list@.

Pido desculpas, a aquelas persoas que esperan na promesa que fai o título deste blog de falar de infancia, de comunicación e de consumo. Direi no meu favor que separo con comas no título e que aínda non son quen de falar das tres cousas ó mesmo tempo.

Recoñezo ter polo menos tentado, suxerir unha progresión que non se dou polo de pronto, e que en estes momentos non só non me esforzo en executar, senón que non teño intención de seguir literalmente. Practico o salto de rá. Fago o que podo. Lamentoo se non resulta suficiente. Digoo porque non o é para min. Así que agradecería calquera tipo de axuda.

Pero ó que ía era a dicir que me disperso con calquer cousa, por exemplo:

Considero que a Comunicación é un hiperónimo de publicidade, relacións públicas, propaganda, (con certas reservas conceptuales) a información, a comunicación interpersonal e mesmo a intrapersonal -que eu penso que si ten proxección social- son hipónimos con respecto á primeira e cohipónimos entre si.
Creo que cabería falar tamén de holónimos e merónimos e mesmo de comerónimos.

Deixoo para posibles discusións e espero ter indignado a alguén o suficiente como para que os sonidos e silencios, a direccionalidade, a autoridade e calquer outro elemento da comunicación se revolvan e me fagan sufrir temporalmente algún tipo de variante emocional ou intelectual.

Eu digoche o que leo, dime ti en que me vou convertir.

Actualización: máis sobre holonimia e meronimia en Amistad Europea Universitaria:

Las operaciones de meronimia y de holonimia son tan importantes en el sistema de la lengua como las operaciones de hiponimia y de hiperonimia

chuzame