¿Son humana?
¿Non é suficiente pertencer á especie?. ¿Que condicións debo reunir entonces?. ¿Cales das características que posúo me apartan de selo?. ¿Que carencias me apartan de ti -ou a ti de min- entonces?.
Descoñezo que ruinas de fronteiras pasadas habitan nos meus espacios e por que non dicilo, que pedras doutros muros utilicei para construir de novo outras murallas. Non sei tampouco da súa resistencia, nin da súa solidez.
A vida preséntaseme en cuadrinhos, logo cóntoa en cuadrinhos, e aínda me pregunto se a cousa é en cuadrinhos.
A pesares de todo non calo a boca, e ti que pasas ás veces por aquí, acaso por casualidade. Ti non dis nada.
Agora calarei, por un tempo pensarei outras palabras, outros temas. Poñerei unhas cousas ó lado das outras e logo tratarei de borrar os cadriños. Nas horas mortas andarei os meus espacios á procura das pedras e tratarei de xuntar as que atope. Logo xa verei que fago con elas.
Se cadra non voltamos a encontrarnos. Seremos outros.
chuzame -
te espero en breve… tuas reflexões são muito boas e já fazem parte das minhas consultas aos melhores blogs… fazes falta… R
2007-10-31 @ 2.55 pm
Gracias. Amigo.
2007-11-13 @ 6.04 pm