[ View menu ]

Monthly Archive xuño, 2008

Dormir a sexta

Aínda que andei aquí e acolá  non me sinto moi promiscua.

Agora toca encerro. Vou tres días a edublogs e despois apetéceme estar sola un tempo; teño traballo atrasado que  non espera máis.

Disque non se aprende con leccións maxistrais senón facendo un mesmo. Eu non teño nada contra as boas leccións maxistrais e encanto ós dircursos todos se me presentan maxistrais.

En setembro teño que expoñerme. Será interesante comprobar como o fago.

Ata entón, nada apunta a que vaia andar a miúdo por estos lares. E tampouco me creo que non pase de cando en vez, pero nas próximas 60 voltas que o mundo de arredor de sí eu non estarei nos sitios de sempre tan a miúdo coma de costume.

Teño a esperanza de que despois terei máis... máis de algo.

Chuzame! chuzame -

Complexidade cognitiva

In a situation where a student might have an argument with a teacher about a grade he or she received, an example of a statement that might use expressive design logic would sound like this: “You are so unfair. You are always out to get me!”

An example of a statement using conventional design logic might sound like this:

“I worked hard on this project. Your expectations of me are higher than anyone else in this class because I am the only one who is a major.”

An example of a statement that uses rhetorical design logic might sound like this:

“I would like to sit down with you and go over the grading of my project. I believe that if I have the chance to explain a bit more about what I did, you might be able to re-evaluate my grade. Additionally, I am unclear about some of the comment you made. I hope that through discussing it, I might get a better idea about exactly what it is that you expected to be done for this assignment.”

Pola outra banda está, non esquezamos a complexidade cognitiva e relacional do interlocutor, que pode afectar á capacidade expresiva tanto ou máis. E:

Socializing a new generation of sophisticated speakers.

A. Constructivist researchers show that cognitive complexity is transmitted culturally
from parent to child.
B. Because sophisticated messages are more often the product of parents from
advantaged socioeconomic backgrounds, advantage is self-perpetuating.

Chuzame! chuzame -

¡Que bonito!

Empecemos por facer notar que o texto chama cousas (pragmata) aquelo respecto o cal "o <que hai> na alma" ten a relación dita e nunca trata a alma como unha delimitación do ente, das cousas, non se di as cousas que hai na miña alma, ou as cousas que hai na alma e as cousas a secas. Isto concerta co significado da palabra, pois, en efecto homoíoma dunha cousa non é outra cousa que "se pareza" á primeira, senón que é presencia da mesma cousa, presencia derivada ou secundaria, pero do mesmo. non se realiza unha distinción entre a alma e as cousas, non se fala, pois do que pertence á alma e do que non lle pertence, non hai unha distinción entre o físico e o mental; non se fala de alma (ou mente, ou espíritu, ou como queira que se lle chame) como unha delimitación do ente. O contido da miña persoa, incluso de min mesmo, é nin máis nin menos o contido das cousas que hai. Se empezo a quitar de "min", persoas ou todo aquelo que é presencia de outras cousas, ó final non quedará absolutamente nada; é por isto que a miña alma non é ningún recinto de nada. Polo tanto establecemos a alma como un modo de presencia do ente, ti e eu non somos distintas cousas senón distintos modos de presencia do mesmo. O concepto de "Suxeito" en Aristóteles y Descartes.

Chuzame! chuzame -

Apofántica

A articulación apofántica non será o enunciado mentres non se teña quedado sen o seu interpretando, sin a súa expresión. Pero cando iso ocorra, será un término técnico de articulación entre as partes do enunciado mesmo. Pero á vez, e xa foi mencionado, a articulación propiamente apofántica é aquel modelo interpretativo que se da cando o modelo interpretativo en efecto se está quedando só, cando o interpretando se está perdendo, cando o chan que sempre xa se pisa se está escapando. Por iso a articulación propiamente apofántica, que non é en modo algún o enunciado, deixará como residuo o enunciado tan pronto como teña cumprido o seu papel como modelo interpretativo, entón xa non haberá articulación apofántica, senón en efecto o enunciado e de ònoma e rhêma, terá quedado como residuo xustamente o que elas non son, o "suxeito" e o "predicado" como partes do enunciado. [...]

Inmediatamente despois da fixación da distancia quedará o enunciado como termo "positivo", onde terá lugar a alternativa de válido ou non válido, de "si" ou "non", de "verdadeiro" ou "falso". Posto que a cousa mesma desaparecerá, ó ter desaparecido a distancia ontolóxica, e cuestión pasará a residir alá onde sexa relevante dicir o que temos dito, o enunciado mesmo. Queda pois establecida a base remota para que se moito tempo despois, se pretende voltar á cuestión do xogo que sempre estamos xogando, se prantexe desde este punto, desde a lexitimidade ou ilexitimidade do enunciado, pero iso será na Modernidade, e precisamente en Descartes, o que procurará será establecer aquelo que sempre está en que "algo é algo", e iso será precisamente o suxeito, o suxeito é o hypokeímenon do enunciado. O concepto de "suxeito" en Platón e Aristóteles

Encántanme os textos que non conclúen.

Chuzame! chuzame -

Última hora. Mirada

Los jóvenes hoy en día son unos tiranos. Contradicen a sus padres, devoran su comida, y le faltan al respeto a sus maestros. Sócrates. 470 AC-399 AC.

 Actualización 30 de xuño. E falando de fillos tiranos non creo que a experiencia sexa a nai de toda ciencia; a ciencia e nai da experiencia por moito que se diga o contrario.

Chuzame! chuzame -

Unha maneira de procesar o múltiple

 Desde libro de notas vou a unha entrevista con Barbara Cassin

En su libro Googléame, si bien reconoce las virtudes de Google como buscador, expone su temor en relación con cierto imperialismo que podría esconderse allí. ¿Esto es así?

-Sí, es un temor al imperialismo de una suerte de "misión universal" que se esconde en dos de sus lemas: "Nuestra misión es organizar toda la información del mundo" y "No seas malo". En realidad se trata de una "misión" que en los hechos simplemente consiste en la búsqueda de un beneficio económico, pero que se presenta disfrazada de moral y de democracia. Google nos hace creer que su información se organiza con el mecanismo "un clic igual un voto", pero, en realidad, si una página importante envía a un link, éste automáticamente sube de lugar en el ranking . Al mismo tiempo, se muestra como ajeno a lo comercial, porque no acepta dinero a cambio de mejorar la posición de una página, pero esto le permite hacer enormes negocios con las publicidades que aparecen al costado de la información. Es esa pantalla moral, universal y humanística lo que me preocupa. Es imposible no relacionarla con la cruzada de Bush en defensa de la democracia y de la lucha "del bien contra el mal". También es preocupante la reducción de la calidad a la cantidad. Google nos hace creer que algo es bueno porque es mencionado muchas veces.

-¿Una manera de enfrentar ese peligro es la mejora de la educación?

-La educación me parece un tema muy interesante. Lo he estudiado especialmente a partir de la paideia griega, que es una educación a la vez de la lengua y de las obras, y de la manera en que alguien se convierte en un hombre. Y la información no es paideia , por eso no debe confundirse con la cultura. Ahora bien, es complicado comparar la sociedad griega con la nuestra. La sociedad griega no puede tomarse como un modelo de la nuestra porque la democracia griega era una democracia "hasta donde llega la voz", como decía Aristóteles. Era, además, una democracia en la que las mujeres y los esclavos no votaban. Sin embargo, creo que trabajando sobre los griegos se aprenden cosas sobre la educación o, por ejemplo, sobre la política.

-¿Qué enseñan los griegos sobre política?

-Que la política es fundamentalmente una creación de discurso y el hombre es un animal político porque habla. Y una segunda cosa: que la política no depende de nada más. Eso lo aprendí por Aristóteles, no por Platón. Para Platón la política, como para Heidegger, depende del ser. Mientras que para Aristóteles, la política es arquitectónica; en cierta manera traza el espacio. Y ese espacio es un espacio de discurso, un espacio donde hay una manera de procesar lo múltiple.

Esta frase última interésame moitísimo.  Non sei porqué.

Chuzame! chuzame -

Micro e macro

En la exposición la mesa de un comedor se convierte en un territorio a defender, cuya bandera es, por supuesto, el mantel que debería cubrirla y que se enarbola orgullosa en un mástil como la de cualquier país "legítimo". Las escenas cotidianas son convertidas en actos heroicos. Los actos más inocentes se transforman, en esta confusión inducida, en acciones agresivas que ponen de manifiesto la tensión diaria y también la cotidianeidad de la violencia. Mateo Maté difumina las fronteras del territorio de lo privado e ironiza con las "grandes verdades" magnificando las pequeñas "batallas". En "Delirios de Grandeza" nos encontramos defendiendo un terruño cada vez más pequeño en un acto absurdo de egoísmo sin finalidad. La guerra en casa, cada día, igual que fuera. Un microcosmos casero que refleja el macrocosmos. Nacionalismo doméstico.

Estos días se han dado tres hechos que van a tener una importancia fundamental para el futuro de la Unión Europea: la extensión hasta 60 horas -e incluso hasta 75- de la semana laboral potencial, el no al Tratado de Lisboa en el referéndum irlandés y la aprobación por el Parlamento Europeo de la Directiva de la Vergüenza, que legaliza la reclusión de inmigrantes sin papeles, incluidos menores, hasta 18 meses para su deportación. Estos tres hechos, y otros más a iniciativa de los gobiernos de los distintos Estados, responden a una misma evidencia: a Europa la están construyendo los políticos profesionales a espaldas de los ciudadanos y de los derechos humanos. El rechazo a esta Europa

Chuzame! chuzame -

Ler isto pode ser unha perda de tempo

Que cousas precisan protección, case sempre aquelas que estamos desatendendo.

Galiza é a cuarta autonomía do Estado que máis número de denuncias remitiu á Axencia española de Protección de Datos durante o 2007. Así o destaca o organismo estatal na memoria anual que presentou esta semana e na que da conta do seu traballo. A cifra concorda coa sistemática vulneración dos dereitos recollidos no artigo 18 da CE, que se están a dar nos últimos tempos.[...] os arquivos de datos de carácter persoal relacionados coa videovixilancia subiron un 618% con respecto ao 2006. Aínda así, hai que lembrar que non todas os dispositivos están rexistrados na AEPD, senón pola contra, no caso galego, a meirande parte das cámaras, debido a súa condición irregular nin sequera figuran no citado rexistro. [...] Axencia recoñece as necesidades de avanzar na protección dos individuos fronte aos novos mecanismos tecnoloxía e recomenda ao Executivo desenvolver unha Estratexia Local dirixida a adecuar a instalación de cámaras para control do tráfico á normativa de protección de datos persoais. En movemento

Esta fin de semana volvín a ver Zeitgeist. E quedeime pensando cal sería o lugar idóneo para implantar o RFID.

Non se me ocorre mellor lugar ca o meato uretral... de Rockefeller e Compañía. ¡Cousas que penso eu!

Hai algo nunha entrevista a Gregorio Klimovsky que me gusta moito di: entre os nosos talentos, que son moitos, temos un moi sorprendente: A facultade de facer cousas que non se deben facer e promover un gran desorden e caos na organización política e no funcionamento das nosas institucións. Dice este home que internet non lle permite a un aprender a investigar ou atopar políticas de investigación e de avances científicos. Para iso hai que desenvolver a intelixencia e as estratexias de pensamento, co cal internet non ten nada que ver.

Non sei moi ben porque me tropezo agora co Principio de Pareto, pero apunto aquí que este principio levado ós procesos de negociación desvela que o 80% das concesións ocorren no último 20% do tempo dispoñible.

Ás veces a min gústame pensar sen que ninguén me contradiga ou me "contrapense", como ninguén te censura ou te sanciona e non tes en conta a ninguén, podes pensar cousas raras. Pensar, o que é pensar, non lle fai mal a ninguén. Pero os pensamentos absurdos que un pode chegar a formular seguramente causan algún tipo de alteración cognitiva que non sei se é boa.

E a entrevista de Klimovsky me lembra un pensameto absurdo que me permitín para descansar y era que o proceso de Bolonia se paralizaba nalgún punto. Quero dicir que non se cerraban os plans novos nos prazos previstos ou que non eran comunicados ou algo similar e eu preguntábame que pasaba entonces e intentaba pensar que facían as partes e que movementos se executaban. Bueno en realidade non conseguín facerme unha idea, pero foi divertido e entretenido.

Chuzame! chuzame -

Determinismo, e-modos de pensar

Arredor dunha persoa conflúen un sinnúmero de factores, todos esos factores artéllanse á hora de tomar decisións e adoptar conductas, realizar actos.

Agora está iso si o Gran Factor. O Gran Factor é a tecnoloxía.

Pregúnto eu, ¿é posible que algunha sorte de factor de natureza non tecnolóxica contribúa a que os xubilados fagan cola na caixa en lugar de usar o caixeiro automático?

Máis A-modo.

PS. Teño unha chea de cousas importantes que facer, ¡que pre-ocupada vou estar o luns...!

Actualización 24 de xuño. Esta anotación está completamente fóra de tono. Cun tono máis correcto podería dicir o mesmo mellor. Quédame coma un exemplo do que non debo facer. Onte coñecín a Luis Costa e conversamos por enriba das pantallas dos ordenadores, en algún momento eu díxenlle respecto a algo que estaba a ver en internet "isto non se pode facer" e el contestoume que en realidade si que se pode facer outra cousa é que se deba facer. Foi un pracer coñecelo. Hai que ver canto se pode aprender nun día, e canto se pode esquecer de repente.

Espero que Carlos Neri teña a ben desculparme tamén por equivocarme no nome.

Chuzame! chuzame -

Uso do PC polos mestres

usomestres.jpg

Impacto de las TIC en la educación.

Chuzame! chuzame -