Infancia, Comunicación, Consumo

La calle pareció ser el lugar más razonable y allí empezó otro capítulo de nuestro aprendizaje. No es a cualquier hora, ni cualquier día ni en cualquier época o barrio que se encuentran niños jugando por la calle. Apuntes metodolóxicos sobre antropoloxía urbana.

-¿Dónde pones todas las cosas que lees?-
me preguntas tras el aguacero
mientras el cielo se enciende de relámpagos
tardíos. Azul cobalto con ceniza. Yo estoy sentado
como un hindú, espío desde el diván. ¿Dónde las pongo?
Unas pocas terminan en los escombros
cada último jueves de mes pasa el camión
y se lleva las alfombras falsas
los sillones agrietados, los juguetes cojos.
Unas pocas se enredan en los hilos, otras se las
lleva el viento, las entierra en la arena.
Quedan las cosas que no dejan en paz
las cosas que cortan, que hieren
las que cavan galerías
las cosas que gorjean y relucen
las cosas vivas
las cosas.

Alberto Nessi

Unha xenealoxía de problemas científicos, desde logo, é algo menos impersoal ca unha secuencia de términos teóricos, ecuacións matemáticas ou sistemas axiomáticos. Para poñer en claro este punto debemos levar as nosas cuestións unha etapa máis adiante e preguntarnos que fai dun problema algo <<problemático>>, considerado dende o punto de vista dunha disciplina científica particular. Solo se escavamos ata este nivel máis profundo podemos aclarar por que unha definición adecuada dunha <<disciplina>> non so debe referirse ó obxecto de estudio no que se centran as súas actividades disciplinarias, senón tamén as actitudes profesionais polas que se guían esas actividades.

Para formular o punto en termos xerais: os problemas da ciencia nunca estiveron determinados pola natureza do mundo soamente, senón que xurdiron sempre do feito de que, no campo involucrado, as nosas ideas sobre o mundo están en conflito coa natureza ou unhas con outras. Galileo e Descartes gustaban de describir a tarefa do científico coma a de descifrar, dunha vez por todas, a escritura secreta en que está escrito o Libro da Natureza, para deste modo chegar á <<única estrutura verdadeira>> do mundo natural. Pero isto foi sempre un ideal ou aspiración platónico, máis ca unha simple descrición da tarefa coa que se enfronta a investigación científica, tal como se a leva a cabo. Falando en termos menos oraculares, podemos dicir que a tarefa da ciencia consiste en mellorar as nosas ideas sobre o mundo natural paso a paso, identificando ámbitos de problemas nos que se pode facer algo para diminúir o abismo entre as posibilidades dos nosos conceptos correntes e os nosos ideales intelectuais razoables.

Os cambios de largo alcance e en gran escala, na ciencia coma en outras esferas, non resultan de <<saltos>> repentinos, senón da acumulación de modificacións menores, cada unha das cales foi selectivamente perpetuada en algunha situación problemática local e inmediata. ...

Stephen Toulmin. La comprensión humana. I. El uso colectivo y la evolución de los conceptos. Pax. 159...

Alianza Universidad. Madrid 1977. ISBN 84-206-2191-9

As pesquisas escolares, por vezes, exigem buscas complexas que os alunos com pouca experiência têm dificuldade em realizar. Os professores e educadores poderão iniciá-los à pesquisa e à exploração de sites através de WebQuests que podem criar ou seleccionar de entre as existentes na Web. Este conceito foi criado por Bernie Dodge e Tom March, em 1995, e refere-se a actividades contextualizadas e motivadoras, disponibilizadas na Web e que utilizam, preferencialmente, recursos existentes na Web. As WebQuests são criadas por professores para serem resolvidas colaborativamente por alunos a trabalhar em grupo. A pesquisa na Web através de ferramentas do motor de busca Google

Hai un par de anotacións, poñía unha imaxe coma esta:

A día de hoxe vexo que xa non existe a fenda que na gráfica caía no verán de 2007. Non pasaron tantos días e mira o que ahí cambian as cousas...

Unha Canção De Embalar