[ View menu ]

Archive for 'cibersociedade'

De cordas e vibracións

 

O Martes

A miúdo vaiseme revíraseme o pensamento ante certos estímulos, comecei a mañá botándolle un ollo á teoría de cordas por culpa de ver o programa Redes de Punset. Así mirando por riba atopo interesantes algúns artigos máis ou menos esclarecedores para aqueles que non somos físicos (científicos da física, quero dicir).

Na páxina de Strings 07 hai unha morea de enlaces para afondar (con ou sen control) no tema de camiño ata a Teoría M que parece agrupar as 5 teorías de cordas cunha onceaba dimensión.

Non andei moito o tema porque esperaba a Ricardo Mena, o meu amigo e tamén compañeiro de doutoramento. Como portador de humanidade, paréceme que Ricardo Mena viaxa cunha carga máis grande ca outros dos meus conxéneres e o caso é que me parece tamén que a porta moi ben. Un tipo duro.

CESGA
e dous días despois retomo

Hasta aquí, (un pouco menos pero non podía cortar o paragrafo anterior), foi o que me quedou gardado como borrador. A partir destas liñas trato de reproducir o que recordo do que tiña escrito hai dous días e se perdeu nos cables de fibra óptica porque non había liña co servidor. Hai un sinal fantasma vibrando entre cordas que vaga de dimensión en dimensión.

O resto do texto falaba do último proxecto de Ricardo en MM+A, catalizado por unha marca que se dedica á moda: ID VALUES.

A partires de aquí había un intento meu de explicar o concepto e os valores que se promoven coa marca pero gracias ó erro no servidor e a unha conversa por correo electrónico posterior con Ricardo, sustitúo ese intentento por unhas palabras de Ricardo Mena:

ID es una marca que se afirma pela individualidade na sua forma de abordar a pessoa com elemento essencial do mundo onde estamos... a comunicação, o branding só pretende ser um sinal de um conceito... non o mas destacado...

O que se destaca é o conceito, é o cliente e a comunidade de pessoas que se identifica com a marca, os seus valores e missão...

Nalgúnha parte do discurso orixinal que se perdeu facía referencia a un par de películas que se me viñan á mente Strings e 21 gramos.

 

Hoxe
Como son ruralita e non cosmopolita o que máis me interesou do proxecto ID VALUES é o modo en que prantexan a súa política de apoio social (responsabilidade social); a idea é a de, a través das novas tecnoloxías, poñer en contacto a personas individuais. Así unha persoa de calquera parte do planeta cunha necesidade pode poñerse en contacto coa marca para solicitar a axuda que require e entrar nun programa no que o cliente decide a que causa individual irá destinada a parte do seu gasto que se destina a estas accións. Deste xeito pode elixir se o destina a mercar un ordenador ou cámara en etiopía, a pagar unha operación en sudamérica, etc.
A acción de apoio realízase de persoa a persoa, a empresa actúa só como intermediaria.
O primeiro día mentres escribía sobre esto víñame á cabeza outra película "Las tortugas también vuelan". E logo aquelo que di Carlinhos Brown: A gente aínda non soñou.
Ricardo cree que non hai que esperar a que todos durman para soñar. Eu concordo con el.

Chuzame! chuzame -

Tecnoloxía e Dereito

É absolutamente inaceptable e inconcibible nun país democrático que para que un cidadán poida exercer dereitos e obrigacións sexa obrigado pola súa administración a ser cliente de empresa algunha concreta. Recíprocamente, tampouco é aceptable nin economicamente xustificable que unha Administración Pública estea obrigada a adquirir unha marca concreta para atender aos cidadáns. Para cumprir ambas as condicións con neutralidade necesítanse formatos e protocolos que así o permitan, e eses só son os denominados estándares abertos. Así, de non aprobarse a enmenda nº 6 o Estado quedará en situación de cliente cativo dunha multinacional concreta co consecuente sobrecusto e malgaste do erario.

Se levara sombreiro tería que quitalo diante do traballo que leba a cabo Agnix pola formación e divulgación do Software Libre coma medio para acadar a Alfabetización Tecnolóxica e Informática galega, eliminando no posible a actual fenda tecnolóxica.

Coincido en que é inaceptable, pero deamos un paso máis e empecemos a pensar que resulta concibible. O traballo que resta é precisamente facer que sexa inconcibible.

O post está en chuza dende hai dous días con 289 de karma e 39 chuzadas bastante por detrás desta outra de hai un día que ten 254. 28 de karma e 29 chuzadas. A mín paréceme que deberían estar máis cerca.

Chuzame! chuzame -

Falando a infancia

Non hai unha errata no título porque hoxe falarán os rapaces; eu apenas presento ós rapaces de Jorge Franganillo.
Carlos:

Por eso os digo, si queréis una vida junto a vuestros familiares, amigos y tener un trabajo estable sin problemas económicos: ¡deja toda esa mierda! Coge a tu familia y vete de vacaciones. Verás como es más divertido gastar el dinero de esta forma que de otras que no te convienen demasiado.

Dani:

Lorenzo Carcaterra captura con honestidad y profundidad el mundo osado, aterrador y conflictivo del crimen organizado y de los seres humanos que lo habitan. Es una novela de carne y hueso y una lectura épica

El día del amor, ese día en que le demuestras a tu mujer que la quieres. El día de los enamorados, esas flores y ese regalito no pueden faltar. ¡El resto del año, como si la agarra un coche! Pero el “14F” ya conocido, y no por los terroristas, si no por los novios y maridos, ¡es el día clave para asegurarse los polvos del resto del año!

Domingo:

A la gente le gusta el cine de Almodóvar porque refleja la vida que ha vivido. Son películas que relatan la vida misma. Vidas desde su punto de vista. Cuando los espectadores ven una película suya, pueden verse reflejados.

José Luís:

Canción del genero rock publicada el 8 de noviembre de 1971 en el LP Led Zeppelin IV, escogida por los oyentes de Planet Rock como la mejor cancion de la historia del rock. Al escucharla te cautiva de principio a fin...

Y aquí te encuentras, a pesar de todo. Rodeado por todo aquello que intentabas evitar, envuelto por aquello de lo que huías, por aquello que siempre procuraste que te sea ajeno.

Michael e Alex:

Esos días, la verdad, es que dan ganas de rendirse y mandar todo a la mierda. Hay otros días en que te levantas con ganas y contento. Esos días son más fáciles, ¡parece que te vayas a comer el mundo! Pero hay que tener cuidado, porque aquí nunca se sabe…

Pablo e Aaron:

La felicidad para mi Es la mayor bendición y el mayor pecado que podemos practicar…Es el estado en el que vives tus sueños. Es cuando estás con tus seres queridos, cuando haces algo que te excita, etc. Aunque también hay que tener en cuenta, que algunas personas se sienten felices al ver que suceden maldades en el mundo.

Hoxe comín cunha mestra de secundaria que di que os rapaces novos non saben escribir. Eu debín de atopar cun par de excepcións

Chuzame! chuzame -

Cadaver #43

Hoxe leo este poema gústame.

Chuzame! chuzame -

Trina Davis

Trina Davis é membro de ISTE e os 100 o organismo que elaborou os estándares na área do uso de tecnoloxía no ensino a aprendizaxe, e as destrezas que necesitarán profesores e alumnos para funcionar no Século XXI (Mackencie).

As pautas van tomando forma mentres os tecnófilos, posturas intermedias, e tecnófobos, discuten na rede.

Exisisten determinismos tecnologicos que hay que condenar, por un lado los "tecnofilos", miran con optimismo el futuro y ven mas beneficios que problemas tambien conocidos como integrados . Por otro lado los "tecnofobos", tienen una aproximacion mas bien critica con variado grado de reservas, incluso algunos con un acentuado pesimismo y hasta rechazo, son a veces denominados apocalipticos. Los conceptos de apocalipticos e integrados fueron introducidos por Humberto Eco

La educación no es ajena a la permanente mutabilidad. Pareciera que todos estamos de acuerdo en permitir/promover la introducción de medios tecnológicos para la enseñanza en los distintos niveles de la educación formal. Sin embargo, la pregunta que aún no hemos respondido es "Tecnología: ¿para qué?" Digo, si los que creemos que la computadora favorecerá el proceso educativo nos formuláramos la pregunta, seguramente las respuestas serían variadas.

Una nueva religión recorre el mundo como un espectro. Confía en el 'progreso' a ojos ciegos, cree en el poder liberador de la ciencia y la técnica. Está creando comunidades utópicas de creyentes puritanos que fundan ciudades virtuales en Internet. Es el fantasma del digitalismo, una religión embrionaria que aparece denunciada como la enésima superstición en La nueva ciudad de Dios (Siruela), un libro de Andoni Alonso e Iñaki Arzoz que reclama la creación de un foro en el que discutir y actuar frente a las consecuencias mitificadoras de las nuevas tecnologías.

As miñas próximas lecturas se cadra axudanme a definirme.

http://humanitas.cl/biblioteca/articulos/d0057/

http://www.observatoriodigital.net/bol235.htm

Chuzame! chuzame -