Infancia, Comunicación, Consumo

O meu amigo Tino de Masoucos preguntoume onte cando pensaba actualizar, e como tódalas preguntas teñen un sustento intentei ver como se alimentaba esta; mirando o calendario deime conta de que non hai días azuis dende o 8 e preocúpame que a comunicación esmoreza por falta de transferencia.

A Tino pareceulle que pensar nos biosbardos non era cousa boa así que me deu un par de belisquiños, e acendeu un par de luces para que espabilara.

Se cadra unha pequena astenia primaveral.

Andei a visitar os colexios da mostra, e teño unhas decenas de miles de items que tratar, fixen ademáis unha moi curta entrevista de aproximación cos coordinadores Tic dos centros que debo escoitar unha e outra vez e debo organizar un grupo de discusión. E teño certo interés en facelo ben.

Anoto unha cita que me interesa moito, (aproveito para dixitalizala):

Como observa o sociologo Norbert Élias : "a noción de función descansa sobre un xuizo de valor subxacente ás explicacióss da noción e ó seu uso. O xuizo de valor consiste no que involuntariamente se entende por función: as actividades de unha parte que serían "boas" para o todo, porque contribúen ó mantemento e á integridade dun sistema social existente...Evidentemente, artículos de fe de tipo social mestúranse aquí coa análise científica"

Armand Mattelart e Michele Matellart. Historia de las teorías de la comunicación.

Paidós Comunicación. Barna. 1996 ISBN: 84-493-0344-3 (na páxina 33)

E outra de Toulmin (xa que estou):

...se a posición filosófica de Wittgenstein é correta, esto significa -(teño unha sobriña que dicicía ignifícase porque pensaba o s era dun reflexivo a min parecíame unha interpretación interesante, que... certo... non ben a conto)- que a linguaxe mesma pola cal se realiza a nosa enculturación solo é intelixible para persoas que comparten suficientemente os nosos modos de vida. Toda a "linguaxe natural" particular, argüe -(¿¡canto había que non poñía unha dierese!?, perdón)-, comprende unha variedade de "xogos da linguaxe"cunha significación que deriva das "formas de vida" das comunidades nas que a devandita linguaxe se aprende, se fala e se usa. En ausencia de "formas de vida" compartidas, a comunicación lingüística debe interrumpirse: "O que debe aceptarse, o dado, son (poderiamos dicir) formas de vida". Así, a filosofía da linguaxe faise parte dunha "historia natural do home" máis vasta. Atoparemos conceptos e categorías universais, representados en tódalas linguaxes e intelixibles para os homes de tódalas culturas, solo na medida en que pautas igualmente universais da súa vida, pensamento e conduta brinden un marco compartido para o seu uso. E a existencia real de tales pautas non pode ser garantida filosóficamente. Pax. 78

Stephen Toulmin. La comprensión humana. I. El uso colectivo y la evolución de los conceptos.

Alianza Universidad. Madrid 1977. ISBN 84-206-2191-9

Di Carmelo Garitaonandia que:

Os nenos e os mozos consideran solo a versión lúdica dos aparatos que manexan con máis asiduidade (televisión, vídeo/dvd, ordenador, consola, xogos electrónicos, walkman, cadea de son, radio). Aínda que o factor de diversión é importante tamén nos teléfonos móviles, no seu uso prima o factor comunicación, como o demostra o feito de que as mensaxes, as chamadas e a localización sexan os aspectos máis valorados e con moita diferencia respeto a outros. Os maiores encontran tamén un uso escolar ó ordenador/Internet, pero incluso estes solo usan estes aparatos tecnolóxicos para xogar ou distraerse. Así, no ordenador, a consola e os xogos electrónicos destaca o seu rol de xogo; o vídeo, a televisión, a radio, o walkman e a cadea de son teñen un rol de entretemento; en ningún deles prepondera a súa aplicación cultural; e solo o ordenador/Internet para os maiores mantén certa asociación con un rol de traballo. As tecnoloxías da información e da comunicación e o seu uso polos nenos e os adolescentes.

¡Estes rapaces... Sempre pensando en xogar...!

chuzame

Unha parte dos xóvenes usuarios actuales están iniciando as súas experiencias web e a súa conducta cambiará. Aínda menos coñecemos dos usuarios, máis do 50%, que se pode incorporar nun futuro próximo por exixencias persoais ou profesionais; e é probable que non repitan as conductas máis extendidas na actualidade. E, por último sen pretender ser exhaustivo, sen gradacións da interacción e destes públicos, que separen conceptualmente entre usuarios e clientes, turistas ou lurkers, pseudo / falsos visitantes os resultados de e-métrica que se nos ofrecen como alcance, difusión ou incluso calidade dunha comunicación conducen a errores de fondo coma os que a semiótica e a análise de contido puxeron de manifiesto con respecto á investigación empírica de audiencias en médios masivos de comunicación. A Análise Semiótica de Hipertextos e a Evaluación de Webistes

chuzame

Comunico a todo aquel que non teña constancia, que resulta ben duro non ser moi list@.

Pido desculpas, a aquelas persoas que esperan na promesa que fai o título deste blog de falar de infancia, de comunicación e de consumo. Direi no meu favor que separo con comas no título e que aínda non son quen de falar das tres cousas ó mesmo tempo.

Recoñezo ter polo menos tentado, suxerir unha progresión que non se dou polo de pronto, e que en estes momentos non só non me esforzo en executar, senón que non teño intención de seguir literalmente. Practico o salto de rá. Fago o que podo. Lamentoo se non resulta suficiente. Digoo porque non o é para min. Así que agradecería calquera tipo de axuda.

Pero ó que ía era a dicir que me disperso con calquer cousa, por exemplo:

Considero que a Comunicación é un hiperónimo de publicidade, relacións públicas, propaganda, (con certas reservas conceptuales) a información, a comunicación interpersonal e mesmo a intrapersonal -que eu penso que si ten proxección social- son hipónimos con respecto á primeira e cohipónimos entre si.
Creo que cabería falar tamén de holónimos e merónimos e mesmo de comerónimos.

Deixoo para posibles discusións e espero ter indignado a alguén o suficiente como para que os sonidos e silencios, a direccionalidade, a autoridade e calquer outro elemento da comunicación se revolvan e me fagan sufrir temporalmente algún tipo de variante emocional ou intelectual.

Eu digoche o que leo, dime ti en que me vou convertir.

Actualización: máis sobre holonimia e meronimia en Amistad Europea Universitaria:

Las operaciones de meronimia y de holonimia son tan importantes en el sistema de la lengua como las operaciones de hiponimia y de hiperonimia

chuzame

"O neno descubre o acto gráfico elemental (jfr.Gibson 1978; 1980; Lurçat 1974) cando o seu interés cambia do movemento manual como tal ás pegadas que estos movementos deixan nun papel ou en outro soporte cando a man sostén un lápiz e o lápiz se apoia contra o papel. Máis adiante o acto gráfico divídese en dúas líneas de desenvolvemento completamente diferentes: unha parte da súa adquisición adéstrase pola representación dunha cantidade limitada de líñas e curvas que chamamos letras; outra parte disfruta un pouco máis dunha liberdade relativa, ó menos hasta que aparece o difamado estadio de realismo dos pedagogos. Con unha das metáforas más antigas do mundo da computación dise que a escrita é dixital (e tamén -índa que menos evidente para o lego- o idioma falado) mentras que a imaxe é análoga. Con eso non se quere dicir que por regla a imaxe sexa icónica, é dicir, igual ó que representa, senón que é continua, tal como a realidade -e tal como o é unha esfera tradicional do reloxio, a diferencia do indicador de cifras do reloxio a cuarzo.
...
Como tódalas imáxes sintéticas, a realidade virtual precede ó seu (eventual) referente. Pero esta ten (eventualmente) un referente; non é un. Hasta aquí perdura a experiencia do carácter do signo; de algo dado directamente que non é temático e que apunta a algo indirectamente dado que forma o tema (jfr. Sonesson 1989a, I.2.5, I. 4.2; 1992). Pero o límite entre o signo e a realidade é pouco claro. Ó final queda sólo a apariencia. Dixit Baudrillard, sendo él mismo unha parte da apariencia". Semiótica cultural da sociedade de imaxes

chuzame