[ View menu ]

Archive for 'consumidor'

Estase reinventando

Fonte XL Semanal

Me estoy reinventando He perdido mi móvil. Extraviarlo me ha supuesto no pocos contratiempos. He tenido que dar explicaciones a los que querían contactar conmigo y, además, gran parte de mí se ha esfumado con él: mi despertador, mi calculadora, el Bluetooth, los SMS a los concursos de la tele, el politono que tanto me costó descargar y que ya no sonará mientras me ducho... Adiós a la llamada diaria de mis padres, a las promociones de amables comerciales a la hora de la siesta, a esos mensajes navideños de amigos y conocidos con los que no hablo desde hace doce meses exactos, al vídeo de mi costalazo en la nieve o al «bip bip» que anuncia el fin de la batería. Y a tantos otros memorables eventos. Estoy seguro de que la compañía entenderá el descenso de consumo en estas circunstancias y me bonificará en las facturas. A pesar de todo, me estoy reinventando: doy largos paseos, hablo más con mis vecinos y cambio de canal cada vez que Papá Noel o los Reyes me tientan con un móvil con pantalla táctil, Internet, Wi-Fi, juegos, mechero y hasta funda ecológica de piel de borreguito.

Juan Francisco Arenas. Cáceres

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

20 directorios máis visitados

20mais

Presentamos o gráfico que recolle os 20 directorios raíz máis visitados, segundo a análise da base de datos.

20maiscurva

O mesmo visto de outro xeito.

relacion copia

Os 20 directorios máis visitados alcanzan o 66% do total das navegacións da mostra analizada.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Pais e titores. Representacións.

Numerosos anuncios se dirigen a los niños o los utilizan con el objeto de que inciten a sus mayores para la compra de productos y la contratación de servicios, aprovechándose de una normativa con enormes deficiencias. Los niños protagonizan anuncios de alimentos, automóviles e incluso promociones de viviendas, presentando incluso de forma negativa a los padres que niegan a sus hijos determinados productos o servicios.Sólo la publicidad televisiva prohíbe este tipo de prácticas, aunque FACUA denuncia que la autoridad competente para controlar los contenidos de las cadenas nacionales, la Secretaría de Estado de Telecomunicaciones, no hace demasiado para garantizar su cumplimiento. Así, la Ley 25/1994, de 12 de julio, establece en su artículo 16, sobre la "protección de los menores frente a la publicidad y la televenta", que "no deberá incitar" a éstos "a que persuadan a sus padres o tutores, o a los padres o tutores de terceros, para que compren los productos y servicios de que se trate".

La Ley, que traspone la directiva de televisión sin fronteras, continúa advirtiendo que la publicidad "en ningún caso deberá explotar la especial confianza de los niños en sus padres, en profesores u o en otras personas".Se trata, según FACUA, de una norma mejorable, pero que contiene lo mínimo que debería regularse en relación a la infancia en la publicidad difundida a través de otros medios de comunicación. FACUA

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Se descoñezo as preguntas…

O tema dos cuestionarios.

Por exemplo nesta gráfica a min paréceme que por moi controlado que esté o erro muestral, e moi exactas que sexan as medicións, a información que da a gráfica é escasa. Interpreto que sin embargo deixa moi claro o pouco que sabemos do que os nenos fan cos medios. Por unha parte penso que a barra "otros" non indíca diversa índole, xa que todas as veces que un enquisado marcou "otros" podían estar pensando exactamente no mesmo outro. Non se pode saber pola gráfica. Valoro a posibilidade de que o deseño da pregunta esté mal realizado.

A fiabilidade dos pais.


Tamén vin algún traballo no que ademáis os cuestionarios son aplicados ós pais. Así, preguntarlle ós pais que é o que fan os seus fillos en internet non me parece unha metodoloxía nada fiable, tendo en conta a gráfica do Eurobarómetro da Comisión Europea.

“Los niños son, en la actualidad, actores que influyen enormemente en los actos de compra de los padres”, señala Juan Miguel Gómez Espino, profesor de la Universidad Pablo de Olavide. “Tienen, entre otras cosas, el poder de dar la lata, lo que, como sabemos, puede ser muy poderoso”. Claro que no sólo se trata de que estemos dándoles a los niños todos sus antojos, sino que estamos ante cambios sociales que están afectando a toda la estructura familiar y a las decisiones de gasto. Y, en estas transformaciones, como constata Sara Osuna, profesora en la UNED y autora de Publicidad y consumo en la adolescencia (Icaria editorial), “el sector poblacional de la infancia y de la adolescencia se ha convertido en uno de los sectores más lucrativos. Éstos se están acostumbrando a consumir en abundancia, ya que se dejan llevar por una serie de necesidades inventadas por la propia sociedad en la que vivimos”.

Necesidades superfluas que los padres están más dispuestos a satisfacer, en parte porque son más receptivos a las demandas de los hijos; y también porque muchos progenitores conviven con un elevado sentimiento de culpabilidad, al dedicar poco tiempo a la familia, que termina por aumentar las atenciones materiales, como si un regalo pudiera suplir esas ausencias.

As ausencias son suplidas, a fenda ó meu entender está máis fundamentada nesas ausencias e resólvese co dixital. Tampouco me parece que a fenda sexa exclusivamente tecnolóxica, senón que ten un doble fluxo. Por outra banda a segregación tanto das actividades coma dos contidos parten dunha longa especialización fundada en tipos establecidos por rangos de idade.
Aínda cando:

los estudios cuantitativos sí han concluído que hay un porcentaje de niños que son muy torpes usando ordenadores (cfr Nielsen ). Además, hacen un empleo muy nervioso de Internet (Cfr. Barbara Chaparro ).Nativos digitales

O concepto de nativos dixitais levou sempre aparellada unha compoñente que incluía unha habilidade especial e experticia; nunca probada por ningún sistema de valoración. Esta creencia social de que os nenos son expertos no uso das tecnoloxías parece ser producto das súas propias declaracións en estudios coma o grupo de discusión. Non sei se falei antes ... si:

¿é posible que nun traballo realizado a nivel nacional non caia nun grupo ó menos un par de nenos que non teñan desarrollado un alto nivel de pericia ou que dude da súa capacidade operativa?.

E outra cousa:

Comisión Europea

¿Por qué nos empeñamos en poñer en primeiro lugar sempre?: Buscar información como parte de mi trabajo escolar.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Audiencia de Internet

i-ola-2008.jpg

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Buscas en Google

ostias2.jpg

No noso periplo polos colexios públicos imos atopando buscas interesantes, ostias  é unha das que nos chaman a atención e ocorreuseme mirar en google trends a evolución desta busca. Creo que se cadra a alguén máis lle pode resultar interesante.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Usos de internet dende colexios públicos II

Necesitaba definir búsqueda de información, para este traballo e intentei facelo seguindo os criterios da metodoloxía empregada para o informe de Unicef ¿Autorregulación? Y más dado qué constitúe un punto de arranque para este traballo.

A forma de abordar a análise das páxinas e servicios analizados toma como punto de partida a situación figurada da navegación dun neno en Internet. Os investigadores intentaron adoptar un punto de vista similar ó que se obtería desde la mirada dun neno ou unha nena e foron conscientes das dificultades existentes para explora-las páxinas e productos seleccionados

....

O noso estudio aborda por tanto a análise de conversacións asíncronas (foros) e síncronas (chats). Ambos espacios de comunicación seleccionáronse a través
de búscas en Google con térmos específicos como “foros niños” e “chats niños”, escollendo sempre aqueles que foran de aceso aberto. ¿Autorregulación? Y más.

Lendo este texto, lembrei un artigo que empreguei para un traballo do que publiquei as conclusións hai tempo e vénme á cabeza os resultados de Garitaonandia e Garmendia que xa se mencionou neste blog. Dos que extraio os textos seguintes:

-“Entras a mil juegos y juegas gratis, ahí” (chica, 15 años, Bilbao).
-“Yo juego en diez… Hay diez juegos de cada tema… Pues están los típicos juegos clásicos, el Paco, el comecocos, Mario Gross… hay diferentes clases” chica, 16 años, Sevilla)
- “Yo no me meto en el Terra porque no me fío… yo prefiero que yo sepa quién eres tú… y tú me das tu Messenger y yo hablo contigo… No sabes la gente que ay (en el chat)… y yo prefiero saber con quién estoy hablando… y que es gente que conozco de verdad” (chica, 16 años, Sevilla).
- “Yo no me suelo conectar a un chat… no me gusta… alguna vez me he
conectado con mis amigas…todas, somos cinco, de 24 años… Y vamos
inventando las cosas… porque no puede ser que todos los (chicos) que estén conectados sean altos, rubios y con los ojos azules” (chica, 13 años, Barcelona).

-“Yo con 8 años… yo solo… empezaba por lo típico… bajar cosas de Internet… más de una vez jodí el ordenador.. y ya está… cuando se me rompía el ordenador lo arreglaba mi padre” (chico, 14 años, Valencia).
-“Desde que era bastante pequeña… que había ordenadores en casa… algunas cosas leyéndolas yo… en clase de Informática… aprendía yo sola… algunas cosas me enseñó mi hermano” (chica, 16 años, A Coruña).
-“Mi hermana me enseñó el Messenger y luego ya yo sola” (chica, 17 años, Sevilla).

-“Voy a la Wikipedia, y me lo ligo todo. Escribo el tema, miro las faltas, y le
pongo el corrector” (chica, 12 años, Barcelona).
- “Yo busco la información en el Google, la paso al word, lo voy leyendo y las
frases que no son importantes las voy entresacando, no sé, voy haciendo así”.
(chica, 13 años, Barcelona).
- “Yo Internet utilizo para buscar trabajos hechos… y ya está, luego los cambio
un poquillo… lo busco en Google… y lo extiendo más” (chico 15 años,
Valencia).
-“… Y si no encuentro lo que quiero en el Google, voy al rincondelvago.com.
Corto y pego” (chica, 16 años, Sevilla).
-“Yo no sé. En Wikipedia, por ejemplo. Porque en mi clase hay mucha gente que
utiliza el rincondelvago.com y son todos los trabajos iguales” (Otra chica, 16
años, Sevilla).

Volvía a preguntarme o mes pasado quen era en realidade o neno; non sei se me explico; as representación social que se reflexa no estudio de Unicef correspóndense coa representación do neno vulnerable de Gómez Espino e Blanco López ou cando menos fai unha representación de escasa pericia que non se corresponde coa autoimaxe que devolve o estudio de Garitaonandia e Garmendia. As primeiras declaracións indican que os suxeitos da mostra non buscan os xogos senón que teñen puntos de destino fixos e coñecidos de antemán á hora de xogar. Por outra banda as declaracións referentes ós chats revelan actitudes reacias cara os chats que sen embargo deben estar fundamentadas na experiencia; unha experiencia que segundo os propios rapaces se adquire de forma autodidacta e sen supervisión pero sempre existen contactos iniciais que a miúdo son tutelados por pares que son previos o ensino formalizado. ¿Que mirada lle dedicaremos?

Volvendo ó tema das buscas; como o informe non me ofrecía unha solución continúo a busca e polo de pronto traballo con esta definición.

Internet como ferramenta de búsqueda de información: autonomía e adaptación ás necesidades.
Entre os usuarios emerxe outro importante rango de usos que posicionan a Internet como base informativa e documental. Desde averiguacións "personais" para o disfrute do tempo de ocio hasta buscas de información altamente especializada no ámbito laboral.
Os usuarios reconocen que Internet, como ferramenta de busca de información, aporta autonomía, é dicir, independencia frente a un interlocutor (teleoperador, vendedor, p.e) que non sempre é atento, accesible ou está ben informado. Adicionalmente, esta vantaxe permite buscas máis "relaxadas" e "libres".
"É un proceso independente porque falo ti todo, dache autonomía, non tes que molestar a ninguén, é máis individual, máis eficaz... Tes moita privacidade porque tes acceso a moitos temas e non tes que dar contas a ninguén".
Un rasgo importante do uso da rede como base de información/documentación é a participación activa do que busca. Neste aspecto, Internet ten diferencias importantes con outras canles de marketing ou de comunicación co cliente como a televisión, p.e. Os usuarios ó actuar como suxeitos activos acotan a área e o tempo de busca e autodefinen a cantidade e a calidade de información que consideran "satisfactoria". Por eso, en xeral, Internet percíbese como unha "canle personalizada", que se adapta ás necesidades dos usuarios. Esquemas de Uso de Internet desde el análisis del Usuario. Ventajas como Canal de Negocio.

Xunto coa de recuperación:

A recuperación de información é o seguinte paso á determinación das necesidades de información. Podes recuperar a través de diferentes ferramentas: bases de datos, Internet, tesauros, ontoloxías, mapas... Coñecer e manexar estas ferramentas contribúe a unha recuperación de calidade. Búsqueda e recuperación da información.

Paréceme aceptable de momento, pero se me podes suxerir outras definicións ou matices, son recepción en estado puro.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Por unha cultura libre

É o título dun interesante artigo de Lawrence Lessig (blog) que me atopei hoxe en Enfocarte.

E a letra en árabe da canción Meu neno de Natacha Atlas, por que me da para alí; e doulle as gracias a Tino pola conversa desta mañá.

يا ولدي - Natacha Atlas

قالت يا ولدي
قالت يا ابني
شفتك بتبكي
شفتك في خيالي
قالت يا ولدي
قالت يا ابني
شفتك في ذكري
شفتك بتبكي

كأنك مثاقل
كأنك مسرور
اسمع الحقيقة
افتح على نور
افتح على نور

ما تنساش اصدقاءك
ما تنساش اصدقاءك
واللي يفكروا فيك
واللي يفكروا فيك
ما تقدرش من امامك
ما تفوق من طريق

الحياة مش سهلة
ما تخافش من الظلم
وكل الاسرار مكتوب في الأحلام

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Basura Tecnolóxica

Leo aquí que os residuos orixinados por equipos eléctricos e electrónicos desbotados se duplicarán en Europa nos próximos 12 anos, pasando de 4,7 millóns de toneladas a 14,8 millóns no ano 2020.

¿Pregúntome a onde vai dar a basura electrónica?

A Nixeria "uns 500 contenedores cargados cun volume equivalente a 400.000 monitores de computadora ou 175.000 aparatos de televisión -(camuflados como cooperación ó desenvolvemento)- ingresan a Lagos ó mes, según a organización ambientalista Basel Action Network (BAN)".

Pasar de windows a Linux pode axudar, pero parece que será preciso ademáis reconsiderar con seriedade os procesos de producción e intercambio; e tomar conciencia verdadeira "deso" que se nos manifesta por fin. Mentres tanto, non está de máis unha dose de vergoña. ¿Non hai na vergoña un algo de recoñecemento?.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google

Cousas vistas hoxe

Por ejemplo, 78 (más del 50%) de los consultados prefieren internet antes que la televisión, la radio o bien los diarios para comunicarse e informarse. Pero, lo que llamó la atención además, -y no es un dato menor ya que da fundamento económico a la existencia de los ciber-, es que de los 150 entrevistados, 62 admitieron estar de 2 a 4 horas diarias en el ciber. 55, una hora; 27 entre 5 y 10 horas y 5, más de 10 horas.

El 40.16 % de los entrevistados utiliza el servicio de Chat. Mientras que, el 24,9% a la red la usan para bajar juegos electrónicos y entretenerse. Sólo el 22,09% admitió que navega por la web para buscar información y el 10,84% por el servicio de correo electrónico.

Otro dato obtenido es que internet es utilizada mayoritariamente por personas menores de 40 años. Las mayores de esa edad no le interesa o bien no acceden por falta de conocimientos mínimos para poder utilizarlo o simplemente porque no les llama la atención. Educar

En Digizen e Edu.tec

Aínda que sen correspondencia, segue a medrar o meu amor por Canclini. Pasei por educomunicaçao, Manuel Pinto conta o que di Alice Vieira sobre a copia nas escolas (vese moi favorecida polas TIC).

Os profesores empezan a clasificarse non polo uso que fan das tecnoloxías cuantitativa e non cualitativamente falando.

Comprobo que dende máis cerca vense mellor os datos, de lonxe vense moito menos; algunhas cousas son moi mellorables.

Pasei por Comunisfera así remata Daniel Martí a crónica do Congreso Fundacional de AEIC, AEIC está en fase de lanzamento.

Deixo en marcadores cousas coma esta ou esta por se a alguén ten ganas. E etiquetando etiquetando vou notando que perdo o tempo. Calquera comentario a esta anotación viríame que nin pintado.

Chuzame! A Facebook A del.icio.us A Technorati A Fresqui A Menéame A Digg A Reddit A Twitter A MySpace A Barrapunto A Google