Infancia, Comunicación, Consumo

Sanchez Bursón xurista experto en nenos fala en "Infancia y Tecnología" da "Revista Salud" de Dereito á intimidade, Dereito á protección da imaxe e Dereito á protección do menor frente a determinadas accións  consideradas lesivas para a súa saudable evolución; sen dúbida aspectos a ter en conta xunto co compromiso dos estados a cumpran os dereitos da Convención sobre os dereitos do neno que se desprenden dos artigos 13 referido á liberdade de información e expresión do neno a través de calquer medio, 17 difusión de información e material de interese social por parte dos medios de comunicación, 28 acceso ó ensino gratuíto e mesmo financiado se fora preciso para que tódolos nenos dispoñan de orientación e formación en materia de educación e teñan acceso a ela, 29 desenvolver ó máximo as capacidades do neno e preparalo para asumir unha vida responsable nunha sociedade libre.

chúzame

La adopción de tecnología y la reducción de la denominada “brecha digital” es uno de los problemas que más preocupa a las autoridades gubernamentales y las empresas dedicadas al desarrollo de la red.

En Galicia pouco máis da metade dos fogares con ordenador teñen conexión a internét. O Barómetro de consumo 2007 do grupo Eroski realiza un estudio sobre os usos de internet cun perfil de idade por riba dos 14 anos. Parece que os máis xóvenes utilizan máis a mensaxería instantánea ca do que participan en chats e foros.

Tamén por riba dos 15 anos sitúase a mostra do Observatorio Redes "Perfil demográfico dos internautas". A mesma fonte di que máis de 5,5 millóns de fogares están conectados a internet (abril de 2007), o informe é de xullo-setembro 2006.

Do INE extraio (sen esquecer a falla de resposta) os seguintes datos para idades de 10 a 14 en Galicia:

*Datos correspondentes ó primeiro semestre de 2006
Usuarios totais nos últimos 3 meses: 75.134
Lugar de acceso:
Fogar propio_ 43,9%
Fogar familiares e amigos_ 34,0%
Centro de estudios_ 65,2%
Centros públicos_ 32,1%
Cibercafés e similares_ 25,7%
Outros lugares_ 2,5%
NS/NC_ 5,6%

Alumnos por ordenador destinado a tareas de ensino e aprendizaxe: 9,9*

* En centros públicos de Galicia no curso escolar 2004/05 

Actualizo a 29 de maio Sei que fun extramadamente localista neste comentario e non o fun de xeito inconsciente, non obstante fáiseme preciso actualizalo con datos globais.

En realidad, el 80% de la población del planeta no tiene acceso a instalaciones básicas de telecomunicaciones y sólo el 2,4% tiene acceso a Internet. En este sentido, la cibercultura debe estar acompañada por una ciberética. 

Diez Tendencias del siglo XXI
 

chúzame

Non hai unha errata no título porque hoxe falarán os rapaces; eu apenas presento ós rapaces de Jorge Franganillo.
Carlos:

Por eso os digo, si queréis una vida junto a vuestros familiares, amigos y tener un trabajo estable sin problemas económicos: ¡deja toda esa mierda! Coge a tu familia y vete de vacaciones. Verás como es más divertido gastar el dinero de esta forma que de otras que no te convienen demasiado.

Dani:

Lorenzo Carcaterra captura con honestidad y profundidad el mundo osado, aterrador y conflictivo del crimen organizado y de los seres humanos que lo habitan. Es una novela de carne y hueso y una lectura épica

El día del amor, ese día en que le demuestras a tu mujer que la quieres. El día de los enamorados, esas flores y ese regalito no pueden faltar. ¡El resto del año, como si la agarra un coche! Pero el “14F” ya conocido, y no por los terroristas, si no por los novios y maridos, ¡es el día clave para asegurarse los polvos del resto del año!

Domingo:

A la gente le gusta el cine de Almodóvar porque refleja la vida que ha vivido. Son películas que relatan la vida misma. Vidas desde su punto de vista. Cuando los espectadores ven una película suya, pueden verse reflejados.

José Luís:

Canción del genero rock publicada el 8 de noviembre de 1971 en el LP Led Zeppelin IV, escogida por los oyentes de Planet Rock como la mejor cancion de la historia del rock. Al escucharla te cautiva de principio a fin...

Y aquí te encuentras, a pesar de todo. Rodeado por todo aquello que intentabas evitar, envuelto por aquello de lo que huías, por aquello que siempre procuraste que te sea ajeno.

Michael e Alex:

Esos días, la verdad, es que dan ganas de rendirse y mandar todo a la mierda. Hay otros días en que te levantas con ganas y contento. Esos días son más fáciles, ¡parece que te vayas a comer el mundo! Pero hay que tener cuidado, porque aquí nunca se sabe…

Pablo e Aaron:

La felicidad para mi Es la mayor bendición y el mayor pecado que podemos practicar…Es el estado en el que vives tus sueños. Es cuando estás con tus seres queridos, cuando haces algo que te excita, etc. Aunque también hay que tener en cuenta, que algunas personas se sienten felices al ver que suceden maldades en el mundo.

Hoxe comín cunha mestra de secundaria que di que os rapaces novos non saben escribir. Eu debín de atopar cun par de excepcións

chúzame

Nestes días teño a impresión que ese bicho que aprendían a chamar comunicación, non era máis que un estado embrionario de algo que cambia; agora independientemente de que lle manteña o nome non sei que clase de ser estou observando. Antollaseme que vive, que se move, que reacciona e que algún tipo de enerxía fluctúa xenerando un sistema complexo e alterable.

As persoas teñen a necesidade de informar a 2.0 ademáis incrementa a súa capacidade e apunta a fin do monopolio dos medios de comunicación unidireccionais.

Este estado larvario aínda blando e viscoso, sabe de sí e ten capacidade para interpelar e ser interpelado por todo individuo, mesmo o neno (Los derechos de los niños, responsabilidad de todos). Xogamos todos a todo e as normas se cadra nen sequera son precisas. Algo sí é certo o individuo decide sobre si mesmo; cada vez máis suxeito, cada vez máis suxeitos. Máis comunidade, máis comunicación; pero tamén mellor.

Máis demos, menos cracia

chúzame

Parece que a internet e os productos da internet foron pensados por adultos para un público adulto. Agora mentres se fala de TICs nas aulas imos descobrindo que os sistemas de navegación teñen notables deficiencias de usabilidade para os nenos.
Hai dous días Catuxa reflexionaba sobre un buscador para nenos, inda que discrepo no que se refire á metafora do zoo por aquelo de non saber quen é o que está na xaula é quen é o observador, concordo con ela en que é preciso revisar o deseño, os productos e as ferramentas para adaptalos ós usos da educación infantil.
Aínda que se cadra, actuando en outra liña menos restrictiva ca o zoo-lóxico (e polo aquel de evitar a censura e limitar a información á que poden ter acceso), os contidos poderían ser autocategorizados conforme a distintos niveles de lectura, do mesmo xeito que os xoguetes e outros productos.

A través do texto de Catuxa chego ata NSU un artigo titulado para quen deseñamos no que se fala de como len os nenos ou dende outra perspectiva de que forma captar a atención dun receptor infantil. No caso da educación a comunicación debe ter en conta ademáis outra pregunta relevante para que deseñamos e de xeito permanente a pregunta referente será con que efectos.

* Resultados devoltos por zoo para Carlos V

chúzame

Ó fío da reflexión na aplicación das TIC na educación Comunidades de aprendizaje y educación digital: Reflexiones desde una perspectiva pedagógica de la comunicación outro dos relatorios presentados no IX Congreso Ibercom contextualiza o discurso de xeito reflexivo entorno a unha serie de cuestións que me alegra profundamente ver formuladas.

"¿Quen son e qué formación teñen os tutores e supervisores? ¿Quenes elaboran os materiais didácticos e planifican os sistemas de apoio, e con qué criterios? Ou sinxelamente, ¿a quen vai dirixida a educación dixital e con qué obxectivos?
¿Cómo vamos a lograr que a través das TIC o alumno constrúa o coñecemento e obteña o aprendizaxe requerido?
¿Cal é o medio tecnolóxico idóneo? ¿Cal é o código que manexan os estudiantes a quen vou a dirixirme?
¿Cómo se debe realizar o diseño educativo e os materiales didácticos para que se de e se constrúa o coñecemento autodirixido dos alumnos? ¿Cal debe ser o proceso de evaluación que debemos seguir?"

As preguntas, son as chaves da aprendizaxe, o billete que nos permite subir a un transporte colectivo gratuito con destino ó coñecemento. As preguntas de cotío (non me atrevo a dicir sempre) son máis informativas ca as afirmacións, sempre máis constructivas, máis motivadoras, máis significativas e teñen maior capacidade evolutiva. Nacen, medran, reprodúcense, morren e incluso resucitan cada vez que son invocadas.

¿Poderíamos educar e formar mentes cun sistema invertido no que o alumno debera aportar tódalas preguntas que se lle poidesen facer a un obxecto ou tan solo aquelas que el mesmo quixera formularlle?.

Afirmación vs. Pregunta

chúzame

"Dacordo coa hermenéutica existencial, o ser humano non é un buscador solitario tratando de alcanzar a outros ou ó mundo exterior desde o seu cerebro, senón que existe-no-mundo-con-outros. Dentro deste mundo aberto de posibilidades unha persoa encontra a outra e comparte cousas e asuntos, desenvolvendo en toda a súa variedade e complexidade o que Hannah Arendt chama "a rede das relacións humanas" ("web of human relationships") (Arendt 1970, p. 183-184). Ó fixarse unha parte do trasfondo dunha comunidade nunha base de datos o interrogador pode comparar as súas preguntas co mencionado trasfondo. Neste caso, o que Gadamer chama "fusión de horizontes" (Gadamer 1975) é unha descripción non sólo da situación da interpretación dun texto en xeral, senón tamén e aínda en forma máis precisa do proceso dinámico que ocurre durante o diálogo en línea.

Podemos considerar ó proceso de almacenamento e recuperación da información baixo un punto de vista hermenéutico como a articulación da relación entre a apertura existencial ó mundo do interrogador, os seus distintos horizontes de pre-comprensión abertos e compartidos socialmente e o horizonte prefixado do sistema. O proceso de búsqueda de información é básicamente un proceso de interpretación que ten que ver co contexto vital e o trasfondo do interrogador e o de aquelos que almacenan diferentes tipos de expresións lingüísticas que teñen un significado dentro de contextos de comprensión fixos como son un thesauro, palabras claves e esquemas de clasificación."

chúzame

Cinco de cada cien adultos consultados en EEUU este mes dijeron que sus relaciones personales y sociales se han visto perjudicadas por el uso excesivo de Internet. Otro 12% dice que a menudo permanece en línea más tiempo del que desearían y al 14% le es difícil dejar de utilizar la red por varios días.

Aínda non se atreve ninguén a falar "adicción a Internet", e sen embargo Elias Aboujaoude, psiquiatra da Clínica de Trastornos de Control de Impulsos de Stanford explica ten características similares ás de algunhas adiccións, especialmente ás de drogas.

chúzame

A finais do primeiro trimestre Xoán propúxonos sumarnos a unha actividade chamada "Audiovisual nas Aulas 2006".
Comezámola en xaneiro e durou sete sesións de dúas clases seguidas nas que tratamos temas dos medios audiovisuais, principalmente o cine. ....Evidentemente, todo se pode mellorar, pero tendo en conta que foi a primeira vez que se fixo no noso instituto, estivo bastante ben.

Esta é a conclusión de Lucía unha alumna de 4º de ESO respecto ó proxecto do Consorcio Audiovisual de Galicia Iniciación ás Novas Tecnoloxías un dos catro programas do proxecto que está a ser implementado de forma experimental nalgúns centros de Galicia.

Reproduzo un cuestionario modelo dunha das unidades didácticas que constitúe unha actividade para o aprendizaxe.

Ti e os teus enredos
¿Utilizas o móbil para outros usos a parte das chamadas e
mensaxes?
¿Cales?
¿Cal é a principal problemática que teñen estas novas utilidades?
¿Usas iTunes como reprodutor de música preferido?
¿Cales son as vantaxes que lle atopas con respecto a outros
reprodutores?

As ensinanzas mínimas establecidas para a E.S.O. identifícan como unha das oito competencias básicas o tratamento da información e a competencia dixital.
O discurso das TIC aplicadas ó ensino é un discurso clamoroso nos medios de comunicación

que se trata de introducirnos en el mundo de la investigación-acción, donde docentes-alumnos/as son protagonistas desde la producción de contenidos y aprendizajes significativos con metodologías innovadoras como pueden ser, en este caso, la utilización de la Web 2.0. educar

Non discrepo en ningún momento da necesidade e utilidade do ensino das novas tecnoloxías como un aspecto máis a coñecer do medio no que nos desenvolvemos, e sen embargo discrepo co tono desgarrador do discurso que parece máis ca unha reflexión unha exhortación desesperada e case agónica.
Ó meu modesto entender docentes e alumnos foron dende sempre protagonistas na producción de contidos e aprendizaxes significativos coma por exemplo os que deron na aparición da Web 2.0, en canto ás metodoloxías innovadoras coas que enlaza o artigo que referencio, non acabo de entender en que medida unha presentación de Power Point pode contribuir a mellorar a calidade dos coñecementos adquiridos, se ben admito que efectivamente pode ser útil para a difusión sexa cal sexa a calidade do contido.
Indudablemente os contidos informativos almacenados en formato dixital, permiten unha maior manexabilidade, e o feito de que a tendencia sexa cara este tipo de almacenamento fai necesario formar ós individuos en este sentido.
Para rematar, cunha reflexión anacrónica, tal vez, pregúntome se deixa de ser importante a interacción humana directa nos procesos de intercambio alumn@-mestre, alumn@-alumn@, tan útiles para o desenvolvemento da competencia social e ciudadana, que tamén recollen as ensinanzas mínimas establecidas para a E.S.O.

chúzame

..."el jefe de Technorati, un club «on line» de «blogging», también advirtió de las consecuencias de un exceso de participación e intimidad en la red, pues «las fotos y comentarios quedan, incluso los falsos y malvados, y muchos futuros candidatos a presidente o juez del Supremo pueden lamentarlo dentro de 20 años".

É un aspecto a ter en conta. No primeiro post deste blog, referenciábase un post de Manuel Pinto en educomunicaçao no que se falaba de medidas adoptadas polo Parlamento Europeo para protexer á infancia no uso das novas tecnoloxías. Cando se fala de protección da infancia soe falarse do acceso a contidos violentos ou pornográficos, sen embargo a cita que encabeza esta anotación fai pensar se non será necesario artellar o deseño da normativa entorno a outros aspectos.

Pregúntome que uso se podería facer no futuro dos contidos que hoxe en día están a producir nenos e adolescentes en internet, e de que forma se pode artellar un modelo que os protexa no futuro de accións pasadas realizadas ó arroubo da irreflexividade e inconsciencia propias da idade infantil.

chúzame